Ułatwienia dostępu

PL: 570 828 313 UK: 07934 470589 office@mindspace-edu.com

Przemoc seksualna w związkach – rozpoznanie, interwencja, wsparcie

Kategorie: Psychologia
Lista życzeń Udostępnij
Udostępnij kurs
Odnośnik strony
Udostępnij w mediach społecznościowych

O kursie

Przemoc seksualna w związkach to kurs skoncentrowany na wykorzystaniu współczesnej wiedzy psychologicznej oraz prawnej w pracy z osobami dotkniętymi przemocą w relacjach intymnych. Program łączy badania naukowe z realiami praktyki zawodowej, wspierając uczestników w rozumieniu mechanizmów przemocy, skutków traumy, metod interwencji oraz długoterminowego wsparcia ofiar

Po ukończeniu programu uczestnik otrzymuje imienny certyfikat oraz suplement opisowy dokumentujący zakres tematyczny programu, osiągnięte efekty uczenia się oraz liczbę godzin pracy własnej uczestnika. Suplement przygotowany jest zgodnie z europejskimi standardami opisu efektów uczenia się i zawiera informacje wykorzystywane w procedurach uznawania punktów ECTS

Czego się nauczysz?

  • Po ukończeniu kursu uczestnicy będą posiadali wiedzę oraz umiejętności niezbędne do rozpoznawania przemocy seksualnej w związkach oraz udzielania pierwszej pomocy psychologicznej osobom dotkniętym przemocą

Zawartość kursu

Moduł 1: Podstawy teoretyczne
Przemoc seksualna w związkach wymaga zrozumienia w oparciu o zintegrowaną wiedzę z psychologii klinicznej, seksuologii, traumatologii oraz teorii systemowych. Fundamentem jest rozumienie przemocy seksualnej jako naruszenia autonomii seksualnej partnera poprzez przymus, manipulację lub wykorzystanie nierówności w relacji. Teoretyczne ujęcie tego zjawiska wywodzi się z koncepcji zgody świadomej i dobrowolnej jako podstawy zdrowej seksualności, teorii granicy osobistych oraz modeli opisujących dynamikę władzy w relacjach intymnych. Kluczowe znaczenie mają teorie dotyczące traumy seksualnej i jej konsekwencji neurobiologicznych, psychologicznych i behawioralnych, w tym koncepcje dysocjacji, zamrożenia i innych reakcji obronnych organizmu. Istotne są również modele cyklu przemocy w związkach, mechanizmy kontroli przez przymus opisane przez Evan Stark, oraz teorie dotyczące zespolonego zaburzenia stresu pourazowego w kontekście przemocy seksualnej. Znaczenie mają koncepcje przywiązania i ich wpływ na tolerancję przemocy, modele terapeutyczne oparte na wiedzy o traumie oraz teorie dotyczące procesu zdrowienia i odbudowy poczucia bezpieczeństwa. Teoretyczne ramy obejmują również zrozumienie społeczno-kulturowych uwarunkowań przemocy seksualnej, mitów i stereotypów wpływających na jej normalizację oraz mechanizmów wtórnej wiktymizacji w procesie ujawniania i szukania pomocy.

  • Definicje i typologie przemocy seksualnej w związkach
  • Epidemiologia i skala przemocy seksualnej w związkach w Polsce i na świecie
  • Modele teoretyczne wyjaśniające przemoc w relacjach intymnych
  • Czynniki ryzyka oraz czynniki ochronne
  • Mity i stereotypy dotyczące przemocy seksualnej
  • Aspekty prawne – kodeks karny, procedury
  • Trauma i jej długoterminowe konsekwencje
  • Case Study : „Pierwsza wizyta – rozpoznanie przemocy w gabinecie terapeutycznym”
  • Case Study 2 : „Przemoc wobec mężczyzn – przełamywanie stereotypów”
  • Zadanie praktyczne

Moduł 2: Dynamika związków przemocowych
Związki przemocowe nie rozpoczynają się od przemocy gdyby tak było, większość ofiar nigdy nie weszłaby w takie relacje ani w nich nie pozostała. Dynamika związków przemocowych charakteryzuje się subtelnym, stopniowym procesem, w którym przemoc jest wprowadzana tak powoli i umiejętnie, że ofiara często nie rozpoznaje niebezpiecznych wzorców, dopóki nie jest już głęboko uwikłana w destrukcyjną relację. Dr Kowalska, specjalistka w zakresie przemocy domowej, podkreśla, że zrozumienie tej dynamiki jest kluczowe zarówno dla ofiar, które mogą nie rozumieć, "jak to się stało", jak i dla specjalistów planujących skuteczne interwencje. Sprawcy przemocy to rzadko osoby łatwe do rozpoznania jako niebezpieczne, ale często charyzmatyczne, inteligentne osoby, które potrafią doskonale odczytywać potrzeby i słabości potencjalnych ofiar. Ta zdolność do tworzenia fasadowej, idealnej relacji na początku związku stanowi fundament późniejszej kontroli i przemocy. Dynamika przemocowych związków opiera się na stopniowym przesuwaniu granic, normalizacji nieakceptowalnych zachowań oraz systematycznym podważaniu poczucia własnej wartości i realności ofiary. Ten proces może trwać miesiące lub nawet lata, co sprawia, że ofiara stopniowo adaptuje się do coraz gorszego traktowania, nie zdając sobie sprawy z fundamentalnych zmian w charakterze relacji.

Moduł 3: Profile sprawców przemocy seksualnej
Profile sprawców przemocy seksualnej w związkach przedstawiają złożony obraz osób, które często nie pasują do stereotypowych wyobrażeń o przemocowych partnerach. Dr Kowalski, specjalista w zakresie kryminologii i psychologii sprawców, podkreśla, że większość osób dopuszczających się przemocy seksualnej w związkach to pozornie normalni, często charyzmatyczni ludzie, którzy umiejętnie maskują swoje destrukcyjne zachowania przed otoczeniem. Współczesne badania pokazują, że sprawcy przemocy seksualnej pochodzą ze wszystkich środowisk społecznych, zawodowych i ekonomicznych. Nie ma jednego, uniwersalnego profilu sprawcy mogą to być lekarze, nauczyciele, menedżerowie, pracownicy fizyczni, studenci czy emeryci. Jednak analiza psychologiczna ujawnia pewne wspólne wzorce myślenia, emocji i zachowań, które mogą pomóc w rozpoznaniu potencjalnego zagrożenia. Zrozumienie profili sprawców ma kluczowe znaczenie zarówno dla prewencji przemocy, jak i dla pomocy ofiarom w rozpoznaniu niebezpiecznych sygnałów. Identyfikacja charakterystycznych cech może również wspomóc proces terapeutyczny i rehabilitacji sprawców, którzy szukają pomocy w zmianie swoich zachowań.

Moduł 4: Rozpoznawanie sygnałów przemocy
Rozpoznawanie sygnałów przemocy seksualnej w relacjach intymnych stanowi jeden z najtrudniejszych, a jednocześnie kluczowych obszarów pracy diagnostycznej i pomocowej. Przemoc ta rzadko przyjmuje postać jednorazowego, jednoznacznego zdarzenia, które łatwo zidentyfikować i nazwać. Znacznie częściej rozwija się stopniowo, w sposób fragmentaryczny i maskowany, wpleciony w codzienne funkcjonowanie relacji, co sprawia, że zarówno ofiary, jak i osoby z ich otoczenia mają trudność z jej rozpoznaniem. Sygnały przemocy nie zawsze mają charakter bezpośredni. Mogą pojawiać się w sferze zachowania, funkcjonowania emocjonalnego, reakcji somatycznych, sposobu komunikacji czy zmian w relacjach społecznych. Często są niespecyficzne i łatwe do zinterpretowania jako objawy stresu, przemęczenia, kryzysu życiowego lub problemów zdrowotnych niezwiązanych z doświadczeniem przemocy. W przypadku przemocy seksualnej dodatkowym czynnikiem utrudniającym rozpoznanie jest wstyd, lęk przed oceną oraz mechanizmy minimalizacji i normalizacji krzywdzących doświadczeń. Rozpoznawanie przemocy wymaga więc uważnej analizy sygnałów rozproszonych, które pojedynczo mogą nie budzić niepokoju, lecz w zestawieniu tworzą spójny obraz naruszenia granic i utraty bezpieczeństwa. Istotne jest także rozróżnienie pomiędzy sygnałami ostrzegawczymi a konsekwencjami przemocy, które pojawiają się w dalszych etapach jej trwania. Wczesne rozpoznanie sygnałów ma znaczenie nie tylko diagnostyczne, ale również ochronne, ponieważ umożliwia przerwanie procesu przemocy zanim dojdzie do jej eskalacji i głębokich konsekwencji psychicznych i somatycznych. Szczególną trudność stanowi fakt, że wiele sygnałów przemocy seksualnej ujawnia się poza bezpośrednim kontekstem relacji. Mogą one zostać zauważone przez personel medyczny, nauczycieli, terapeutów, pracowników socjalnych czy lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, którzy nie zawsze mają pełną wiedzę na temat sytuacji relacyjnej osoby zgłaszającej się po pomoc. Dlatego rozpoznawanie sygnałów przemocy wymaga interdyscyplinarnej wrażliwości oraz gotowości do zadawania pytań wykraczających poza powierzchowną interpretację objawów. Zrozumienie, na czym polega proces rozpoznawania przemocy, stanowi fundament dalszej pracy diagnostycznej, terapeutycznej i interwencyjnej. Dopiero na tym etapie możliwe staje się właściwe różnicowanie objawów, identyfikowanie czynników ryzyka oraz podejmowanie adekwatnych działań pomocowych, dostosowanych do sytuacji i potrzeb osoby doświadczającej przemocy.

Moduł 5: Pierwsza pomoc psychologiczna

Moduł 6: Terapia i wsparcie długoterminowe

Moduł 7: Dzieci jako świadkowie przemocy

Moduł 8: Aspekty prawne i proceduralne

Moduł 9: Prewencja i edukacja społeczna

Moduł 10: Wsparcie specjalistów i zapobieganie wypaleniu

Oceny i recenzje uczniów

Brak recenzji
Brak recenzji

Want to receive push notifications for all major on-site activities?

✕